De Carrera Ferrari F2002T

Bij mijn club, Amazing Slotcar Racing te 2^e Exloërmond, zijn wij 5 januari j.l. gestart met een ‘open wiel’- klasse. Tot nu toe zijn twee races gereden, die ik afgewerkt heb met een Ninco Stewart-Ford, die ik speciaal t.b.v. deze competitie ge-upgrade heb met betere lagers, achteras, kroonwiel en motor. De resultaten waren goed, maar de auto heeft één nadeel, n.l. de zeer kwetsbare voorwielophanging. Tijdens elke race zijn er wel uitvliegers en crashes en voor je het weet ben je uitgeschakeld omdat de meesturende voorwielen niet meer sturen en naar elkaar toe staan.

Carrera E200 motor

Nu had Ik nog een Carrera Ferrari F2002 zonder motor staan en motortjes zijn hiervoor niet meer te krijgen (Deze E200-motortjes werden, speciaal voor de oude Formule 1 modellen van Carrera, met een langere motor-as aan de pinion-zijde uitgerust. Bovendien zijn deze motortjes op 12 volt te traag om een wedstrijd mee te winnen). De auto heeft daarom jarenlang dienst gedaan als scenery in de pits van mijn thuisbaan.

Nu draait er niets zo lekker als een sidewinder en ik dacht, misschien lukt het wel om er een sidewinder van te maken. Ik had ook nog een Fly motorsteun liggen en ben aan de slag gegaan. Na het verlijmen van het chassis met genoemde motorsteun en plaatsing van een NSR Shark 25K,  heb ik een eerste proefrit gemaakt en het resultaat was zeer bemoedigend en een stimulans om verder te gaan.

De volgende stap was om het kapje passend te maken. En daar waren een paar ingrijpende aanpassingen voor nodig, met name aan de achterzijde voor de dwars geplaatste motorsteun en motor. Nadat deze operatie met dremel, vijlen en schuurpapier voltooid was, heb ik ten behoeve van het racen op de club de slepersschoen vervangen door een houtenbaan-exemplaar. Dat was tevens een mooie gelegenheid om de, totaal overbodige, rijrichtingschakelaar te verwijderen. Op de plek van de verschuifbare magneet aan de voorzijde paste mooi een plak lood van zo’n 6 a 7 gram, zodat de sleper goed in het slot blijft.

Tot slot was het tijd om aandacht aan de banden te besteden. De voorbanden hebben eigenlijk geen enkele functie op een Formule 1 slotcar, dus deze heb ik behandeld met modelbouwlijm en zijn aldus glad gemaakt om zo weinig mogelijk frictie in de bochten te genereren.

Op de achterbanden moest even gewacht worden, want ik wilde er foam-banden onder hebben. De normale leverancier van foam-banden is Scaleauto, maar die heeft geen Formule 1 banden voor 1:32 auto’s. Dus ik heb eens geïnformeerd bij Jaqueline van SlotRacing2Go en die wist me te vertellen dat MB-slot ze wel maakt, maar dat je de banden en velgen los ontvangt en zelf moet lijmen en schuren. Dat laatste klusje heb ik vanmiddag afgerond.

Ik ben nu enthousiast over de auto, heb hem omgedoopt tot de Ferrrari F2002T(ransversaal) en ga hem a.s. vrijdag voor het eerst inzetten in de clubrace.

Carrera Ferrari F2002T

Onafhankelijk draaiende voorwielen

Als huis-, tuin- en keukenslotracer doe ik toch altijd mijn best om de slotcars waarmee ik wedstrijden rij in optimale conditie te krijgen. Voor mij is dat, naast de pure snelheid, vooral een goede handling en controle in de bochten. Juist omdat ik een doorsnee slotracer ben is het voor mij belangrijk dat de slotcar ‘vergevingsgezind’ is voor kleine foutjes bij het rijden. Ik kan daar thuis uren mee bezig zijn (ik ben met pensioen). Ik doe dan aanpassingen die ik vervolgens op mijn thuisbaan uittest. Werkt iets goed, dan blijft het uiteraard. Werkt iets niet, dan wordt het teruggedraaid en probeer ik weer iets anders.

Een aanpassing die ik op vrijwel al mijn wedstrijd-slotcars maak, zijn onafhankelijk draaiende voorwielen. Over het nut daarvan kun je discussiëren, maar ik doe dat omdat ik meestal op een volledig vlakke baan rij en de vooras vrijwel onbeweeglijk fixeer. Ik wil dat de voorwielen de baan raken om de auto in evenwicht te houden, juist in de bochten. Nadeel hiervan is dat de voorwielen in de bocht als een soort extra rem kunnen gaan werken omdat het buitenste wiel een langere afstand af moet leggen dan het binnenste wiel. Bovendien wil de auto eigenlijk rechtdoor, omdat de wielen niet sturen. Met name in de korte bochten kan dat nadelig werken.

De laatste auto die ik op deze manier aangepast heb is de Slot.it McLaren M8D. Steeds in dezelfde korte bocht van mijn baan, liep deze auto uit het slot, omdat ie eigenlijk rechtdoor wilde rijden. Na de eerder genoemde aanpassing was dit probleem opgelost.

Laatst kwam dit op mijn club ter sprake en mijn clubgenoten wilden eigenlijk weleens weten hoe ik dit doe en of ik dit niet eens uiteen wilde zetten en demonstreren. Ik heb toen in grote lijnen onderstaand verhaal verteld.

Slot.it heeft in zijn productaanbod holle asjes met stoppers (pa 39) waarmee dit ook gedaan kan worden, echter omdat alle auto’s verschillende spoorbreedtes hebben moet de lengte van het asje meestal toch aangepast worden om een goed resultaat te krijgen.

Daarom maak ik deze asjes zelf. Hierbij maak ik gebruik van messing buisjes die ik koop in de modelbouwwinkel. Deze buisjes hebben nagenoeg dezelfde dikte als de slot.it asjes. Als ‘stoppers’ maak ik gebruik van messing spijkertjes die je in elke bouwmarkt aan kunt schaffen.

1.       Stel vast hoe lang het asje moet worden. Om goed te werken moet het asje een fractie van een millimeter uitsteken als de wielen gemonteerd zijn. Zaag het asje met de ijzerzaag of Dremel op maat en maak het gezaagde uiteinde braamvrij met een vijl of een stukje schuurpapier.

3.     

  Nu is het asje meestal nog te dik om de wielen te kunnen monteren, dus moet het asje eerst op dikte gemaakt worden. Hiertoe wordt deze in de Dremel gezet, men vouwt er een schuurpapiertje omheen en schakelt de Dremel aan. Er wordt net zolang geschuurd tot de wielen passen en soepel, maar met zo weinig mogelijk speling, erop kunnen draaien. Brand je vingers niet.

     

       Nu kan het eerste wiel erop gezet worden. In de bouwmarkt zijn messing spijkertjes te koop die precies in de uiteinden van de asjes passen en als ‘stoppers’ kunnen fungeren. Deze spijkertjes zet ik vast met secondelijm. Maar kijk hiermee uit, want voor je het weet draait het wiel niet meer of onvoldoende omdat het vastgelijmd zit aan het asje. Om dit gevaar af te wenden, smeer ik met een doekje het asje eerst in met olie, zodat de secondelijm hieraan niet kan hechten. Zorg dat de olie niet aan de binnenzijde van het asje komt. Doe een druppeltje secondelijm op het spijkertje en druk dit in het asje. Nu kan het eerste wiel erop geschoven worden en kan het asje met het eerste wiel in het chassis gemonteerd worden.

        Het tweede wiel kan nu op het overgebleven vrije uiteinde gezet worden en het tweede spijkertje kan nu in het asje gedrukt om de zaak compleet te maken. Kijk ook hier uit dat er geen lijm tussen het wiel en het asje terecht komt.

7.      

       Laat de lijm even drogen en de eerste testrit kan plaatsvinden.

8.       Gebruik geen olie om de wielen soepeler te laten draaien, want uiteindelijk wordt het tegendeel bereikt. De olie verzamelt namelijk stof, waardoor na verloop van tijd de wielen minder soepel draaien. Omdat de wieltjes niet meer te demonteren zijn, is het moeilijk, zo niet onmogelijk om dit vuil te verwijderen.

De universele sleperschoen van Scaleauto SC-1607

Voor een goede performance van de slotcar is het gebruikte sleperschoentje van groot belang. Het universele sleperschoentje van Scaleauto, de SC-1607 is wat mij betreft het beste schoentje dat op de markt is. Hoewel niet toepasbaar op de LMP-modellen van slot.it is dit schoentje op vrijwel alle 1:32 slotcars te gebruiken. Het is een zogenaamd progressief schoentje. Dit wil zeggen dat het voorste deel begint voor het draaipunt, zodat het eerder draait dan de gebruikelijke schoentjes op de meeste slotcars. Dit heeft o.a. als voordeel dat de slepers in de bochten beter contact maken met de geleiders. Een ander voordeel is dat de slotcar die hiermee uitgerust is, minder de neiging heeft om rechtdoor te rijden. Het is een 'universeel' schoentje en het dient dus, zonodig, aangepast te worden aan de betreffende slotcar en de baan waarop gereden wordt.

Het pootje (draai-asje) is voor de meeste slotcars te lang en dient dus meestal ingekort te worden. Zelf laat ik deze met opzet iets te lang, zodat na bevestiging er nog enige speling overblijft om op en neer te bewegen met de hoogte van de geleiders. Na het op maat maken dient dan ook nog goed gecontroleerd te worden of het schoentje goed in de schacht draait. Dit moet met zo weinig mogelijk speling soepel draaien (geen olie e.d. aanbrengen, want dat verzamelt stof zodat na enig gebruik het draaien bemoeilijkt wordt). Men kan de schacht iets uitvijlen met een ronde vijl, of met een stukje schuurpapier het schoentje zelf onder handen nemen. Net zolang tot het onbelemmerd draait (Dit is erg belangrijk voor het goed door de bochten gaan van de slotcar, maar ook voor het snel terug kunnen zetten in de baan na een uitvlieger).

Verder dient de diepte van de geleider aangepast te worden aan de baan (banen), waarop gereden wordt. De diepte is af fabriek 8 mm. Dat is voor veel banen te diep. Zelf kort ik dit standaard in op 6 mm, waarmee op alle banen gereden kan worden. Dit inkorten kan op allerlei manieren gedaan worden. Zelf doe ik dit op een stukje schuurpapier. Met de schuifmaat controleer ik dan of ik de 6 mm al bereikt heb.

Als alles op maat is en goed draait kan het schoentje in de slotcar gemonteerd worden met behulp de bijgeleverde ringetjes en schroefje en kunnen de slepers aangebracht worden.

Policar Gold Leaf Lotus 72 van Jochen Rindt

Policar Gold Leaf Lotus 72 - Jochen Rindt

Al heel lang geleden aangekondigd (Zie eerder bericht) lijkt hij nu eindelijk uitgeleverd te kunnen worden. Compleet met innovatieve Slot.it techniek, de Policar Lotus 72. Het is een Formule 1 met een voor deze schaal geheel nieuwe aandrijftechniek a la Slot.it, welke niet alleen een realistisch ontwerp van de achterzijde van de auto mogelijk maakt, maar tevens doet denken aan eerdere ontwerpen van Slot.it waarbij ook met een afzonderlijke motorunit gewerkt wordt.

De geheel gemonteerde aandrijfunit

Zowel nieuwe Policar- als Slot,it onderdelen

Voor uitgebreide informatie zie hier

Audi R18 E-tron Quattro van Slot.it

Slot it nieuws

F15 bandjes van Slot it

Enige tijd geleden las ik op de Blog van HenkG (Twenttrack) over F15 bandjes van Slot it en de fabelachtige tijden die hij met deze slofjes onder een paar, tot dan toe, onwillige auto’s reed.  Hoewel ik dacht een aardige kennis van de Slot it producten te hebben, was het bestaan van deze bandjes mij even ontgaan. Dus maar eens bij hem geïnformeerd wat voor een bandjes dit dan waren.

In deze komkommertijd (wat het slotracen betreft) ben ik vaak aan het experimenteren en nieuwe dingen aan het uitproberen en deze bandjes had ik nog steeds in het achterhoofd, dus maar eens een setje besteld bij Frankslot. Die kreeg ik deze week binnen.

Zodra ik er even tijd voor had, mijn Nissan 390 GT1 (met magneet) van deze bandjes voorzien en uitproberen. Het eerste dat mij opviel was dat deze bandjes niet echt rond zijn, want de Nissan vertoonde allerlei trillingen die ik nog niet eerder met deze (de Bunker-) wedstrijdauto had mee gemaakt. Dus eerst maar eens even schuren. Nou dat is ook een avontuur. Doe dat niet op een te hoog toerental want dan kleven de bandjes op het schuurpapier door de ontwikkelde warmte. Dus toerental omlaag, bandjes af laten koelen en opnieuw proberen. Het lukt wel, maar met beleid en geduld. Rustig aan dus. Na het schuren schoonmaken met wasbenzine om de (ook in de Formule 1 voorkomende) marbles te verwijderen.

Dan weer testen en ik moet zeggen dat het me helemaal niet beviel. De auto heeft veel meer moeite om door de bochten te komen. En eigenlijk lijkt me dat ook wel logisch, omdat de frictie veel groter is. In de bocht moet het binnenste wiel kunnen slippen omdat dit een veel kortere afstand hoeft af te leggen dan het buitenste wiel. (Helaas kennen we in de slotracerij geen goed werkend differentieel, maar dit is misschien nog een idee voor Slot it) In elk geval gaat dit slippen met magneet en deze bandjes zeer moeilijk.. De bandjes kleven haast aan de baan. Eigenlijk beviel me dit zo slecht en viel de snelheid in vergelijking met de P6 bandjes, die normaal onder deze auto zitten, zo erg tegen, dat ik niet eens de moeite genomen heb om de rondetijden op te nemen.

Omdat Henk, bij mijn weten, altijd zonder magneet rijdt dacht ik dat het daar dan wel eens aan zou kunnen liggen, dus bandjes van de Nissan af en onder de magneetloze Ferrari F40.

Weer 25 ronden op de F15’s (waar je overigens best wel even aan moet wennen) en nu met de tijdmeting. Snelste Tijd: 7:665.

Direct hierna bandjes teruggewisseld naar P6 en weer 25 ronden. Snelste tijd: 7:584. (Eerder heeft deze Ferrari 7:386 gereden, dus ik had niet echt mijn dag). Maar….

Ja en dan spreken de tijden hun oordeel uit, al moet ik hier wel een paar kanttekeningen bij plaatsen.

-         het baanoppervlak van Henk’s Twenttrack en mijn Slotfire is misschien erg verschillend.

-         Henk deed zijn rondjes afgelopen winter. Mijn testrondjes vonden plaats op zolder bij een temperatuur van tussen de 25 en 30 graden. Dat heeft, denk ik, nogal consequenties voor het rubber.

-         Henk gebruikte de bandjes voor auto’s die tot dan toe weinig hadden laten zien. Mijn auto’s waren volledig uitgebalanceerd. De Nissan (150 gr. magneetkracht) is bij de Bunker enige keren op een podiumplaats geëindigd en de Ferrari is één van mijn snelste magneetloze auto’s.

Overigens viel het mij op dat de bandjes een stuk smaller zijn dan de P6 exemplaren.

Hoewel ik Slot it qua informatie m.b.t. hun producten een prettige uitzondering onder de fabrikanten vind, is er weinig tot niets over deze bandjes op hun site te vinden.

F15-F22-F30- N22, tracktype: any.

Hier moet je het mee doen.

Waar staat de ‘F’ voor? Waar staat de ‘C’ van de C-compound voor?

Tot slot vind ik het hele bandenverhaal van Slot it wat ingewikkeld en dus onduidelijk worden. Jammer.

De Slot it Lola B09/60 nader bekeken.

Donderdag kreeg ik hem dan eindelijk binnen, de Slot it Lola B09/60. Group C auto’s heb ik nu wel genoeg in alle varianten, dus die heb ik de laatste tijd overgeslagen. De auto’s zijn mooi, maar qua techniek is het eigenlijk slechts meer van hetzelfde. Je kunt tenslotte niet alles kopen.

Bovendien was ik erg nieuwsgierig naar de nieuwe techniek welke in genoemde auto is toegepast.

Bij het uitpakken valt er direct een briefje in de Engelse taal uit met de volgende tekst: “Dear customer, before running this car, we recommend that you replace the pickup which is assembled on the chassis with the pickup that you find under the base of the car. Two extra braid pieces are added for your convenience.”

Ik schik. Wat is er aan de hand? Dus ik onderzoek de sleperschoen uitgebreid, maar kan eigenlijk niet ontdekken dat er iets fout zou zitten. Kapje eraf en ik zet hem op een Fleischmann baanstuk en zie dan dat de voorwielen de baan bij lange na niet raken. Is de sleperschoen dan toch verkeerd? En dan vallen mijn ogen op de spacers onder de vooras. Ik heb dit nooit een gelukkig systeem gevonden en dat men het nu nog toepast bij de nieuwe modellen vind ik totaal onbegrijpelijk. Eruit met die dingen en direct maar onder en boven de vooras m2 inbus schroefjes gemonteerd. Op het Fleischmann baanstuk de hoogte en de speling van de vooras afgesteld en de sleperschoen vormt geen enkel probleem. Of bedoelt men dat de stroomdraadjes niet ver genoeg afgestript zijn?

Het enige nadeel van deze sleperschoen lijkt mij dat hij niet zelfcentrerend is, maar misschien doe ik zelf iets niet goed.

Stroomdraadjes verder afgestript en onafhankelijk draaiende voorwielen op messing asje, 5 gram lood  onder de vooras en hoogte en speling van vooras ingesteld.

Nu kunnen we de auto voor het eerst even op de baan zetten en een stukje rijden. Natuurlijk loopt het motortje nog niet helemaal soepel, maar dat komt nog wel. Wat wel erg opvalt is dat de auto veel herrie maakt en dat je het motortje eigenlijk nauwelijks kunt horen. Verder rijdt de auto wel aardig, maar het is nog geen snelheidsduivel. Met de nieuw gemonteerde C1 banden heeft ie wat neiging tot uitbreken bij het verlaten van de bochten. Nadat de bandjes met wat wasbenzine zijn schoongemaakt gaat het al een stuk beter. De bandjes zijn in elk geval van ogenschijnlijk goede kwaliteit en mooi rond. Schuren is niet nodig.

Maar waar komt die herrie toch vandaan? Opnieuw het kapje eraf. Als ik de auto zonder kapje rijd is het geluid een stuk beter en hoor ik het motortje tevreden gieren. Dus het ligt niet aan het toegepaste kunststof tandwiel (wat is hiervan overigens het voordeel van t.o.v. de aluminium tandwielen? Ik zie het niet).

Resonantie geelimineerd

Als ik het kapje nader bekijk zie ik dat het interieur nogal los in de carrosserie bevestigd zit. Bovendien is die carrosserie samengesteld uit verschillende delen die op enkele punten tegen elkaar aan trillen. Gevolg; een sterke resonantie. Ik zet het interieur vast met Tamiya modelbouwlijm (men kent het gevaar van secondelijm) en de overige trillende delen worden gefixeerd met Hot Melt.  Kapje erop en weer rijden. Het geluid is nu een stuk beter. Ik kan het motortje nu horen en dat vind ik belangrijk, want daar rij ik voor een deel op. Bovendien heb ik een hekel aan auto’s die herrie maken.

Dan komt buurman Alphons binnen en die bekijkt de auto eens goed van alle kanten. Nogal eerlijk geeft ie te kennen dat ie de auto niet mooi vindt. Heb je net een nieuwe auto gekocht en dan komt je buurman je doodleuk vertellen dat hij hem niet mooi vindt. Dank u!

Eigenlijk ben ik het wel met hem eens. Ik vind de huidige Le Mans modellen ook niet echt mooi, maar Slot it heeft deze wel heel mooi nagemaakt. Als je het model vergelijkt met de echte auto, zie je geen verschil (zie hier de foto’s).

Na deze eerste aanpassingen rijdt de auto goed, heeft een goede wegligging en komt mooi door de bochten, echter ik vind de snelheid nog niet om over naar huis te schrijven. Hij heeft geen schijn van kans tegen mijn wedstrijdauto’s van de Bunker. Nu eerst de Magneet Marshall er eens bij. Totaalgewicht auto 74 gram. Magneetkracht………….525 gram!!!! Dat is zelfs voor een magneetrijder als ik te gortig. Na wat gepruts met verschillende magneetjes lukt het om hem voorlopig op 100 gram te krijgen. Dat lijkt mij eerst voldoende. Dan nog even kijken wat het kapje weegt; 15 gram. Dat is mooi. Ik plaats nog 5 gram lood onder de vooras en ga nog even wat rijden. Ik ben voorlopig tevreden. Morgen maar eens verder kijken.

Flat 6R geplaatst

Na een nachtje slapen bedenk ik dat ik in een magneetloze Audi nog een flat6R heb zitten. Dat is 1500 toeren meer en een nog wat grotere trekkracht. Hiermee zou ik de Lola toch een beetje op snelheid moeten kunnen krijgen. Als ik de motortjes nu eens verwissel. Zo gezegd, zo gedaan. De magneetloze Audi kan beter met wat minder overweeg en de Lola zou sneller moeten worden.

Ook pas ik mijn obsessie voor onafhankelijk draaiende voorwielen nog toe (ik verwacht daardoor een beter bochtgedrag met name in het eerste deel van de bocht) en ik laat de rondetijden spreken. Hiertoe rijd ik een sessie van 20 ronden in baan 1 van mijn thuiscircuit. Mijn snelste wedstrijdauto (technisch reglement SRC de Bunker) is de Nissan R390 GT1 inline. Deze heeft een snelste tijd van 6.513.

De 20 rondjes met de Lola levert een 6.737 op. Ik ben voorlopig tevreden. Het verder finetunen is een voortdurend proces. Ik sta open voor verdere tuning tips, maar de magneet zit vastgelijmd.

PS. Tijdens de test is de coureur van zijn stoel gevallen.

Het ei van Columbus

Omdat a.s. zondag in Marrum weer een Classic Cup verreden wordt ben ik deze week eens in de kast gedoken om te kijken wat ik zoal in de strijd kan werpen. Daarbij zijn 2 Fly’s, een Ferrari 512s (reeds 2x weinig succesvol ingezet bij Slipstream) en een Lola T70 (laatste race: SRA mei 2011).

Soms denk je dat je alles gedaan hebt om een slotcar goed te laten rijden. En hoewel sommige slotracers beweren met ‘magneet eruit en plakje lood erin’ een goede slotcar te hebben is dit bij een Fly zeker niet het geval.

Zowel de Ferrari als de Lola zijn dus oorspronkelijk van het merk Fly, maar van de oorspronkelijke mechanische onderdelen is niets meer terug te vinden. Je zou kunnen stellen, dat alleen het plastic nog van Fly is.

Hoewel de auto’s vele malen beter rijden (en klinken) dan voor de technische metamorfose, bleven beide auto’s een hinderlijke handicap houden; zowel bij het accelereren als bij het remmen trokken ze scheef t.o.v. de baan. Heel vervelend als je voor een scherpe bocht hard moet remmen. Ik vond dat bijzonder irritant en was hier ook tamelijk teleurgesteld over omdat ik toch vrij veel geld uitgegeven had om deze slotcars technisch in orde te maken. Ook heb ik nogal wat afgepeinsd wat hiervan dan wel de oorzaak kon zijn en hoe ik dit zou kunnen verhelpen. Zo ook gisteren na wat trainingsrondjes met de Ferrari. Toch de auto maar weer eens open geschroefd en ik vertel iets wat anderen misschien al lang weten, maar ik wist het nog niet.

Ik kreeg een ingeving die zeer effectief bleek te zijn. Hoewel de motormount van Fly op zich stijf genoeg is om beweging tussen de motor- en de achteras te voorkomen, heeft het motortje aan één zijde nog te veel speelruimte zodat deze bij het gas geven en remmen enigszins verdraaien kan. Nu kun je de motor vastlijmen natuurlijk, maar ik doe dat in dit geval liever niet.

Klik om te vergroten

Ik koop altijd brood bij die kruidenier uit Zaandam. Om de zakken af te sluiten gebruiken ze plastic clipjes, die je met een gewone schaar op maat kunt knippen. Twee van deze op maat geknipte stukjes plastic passen precies achter het motortje, dat na deze ingreep klemvast zit.

Kapje er weer op en testen. Een wereld van verschil. Probleem opgelost. Zelfde truc bij de Lola. Idem dito. Beide auto’s blijven nu perfect in het spoor en komen op mijn baan nu zelfs in de buurt van de tijden van de Ford GT40 van Slot it en verslaan de NSR Porsche 917.

Of dit in Marrum ook zo is moet afgewacht worden natuurlijk. Ik neem ze alle vier mee en beslist ter plekke met welke auto ik ga rijden. Misschien tot zondag!

Testsessie 27 maart 2012
Auto	Merk	Snelste tijd over 20 ronden
Ferrari 512s	Fly	7,749
Lola T70	Fly	7,827
Ford GT40	Slot it	7,945
Porsche 917	NSR	8,087

Vandaag heb ik het 36 tandwiel van de Ford GT40 vervangen door een 34 en nu is de GT40 0,4 seconden sneller.

De Scaleauto Radical SR-9 X-markets Le Mans 2006 SC-6006 (2)

Inmiddels is de Scaleauto Radical, zoals op de box vermeld staat een “race tuned competition car”. Hiervoor zijn echter nogal wat aanpassingen van de standaard auto noodzakelijk geweest.

De medium bodemplaat met de Slot it aandrijf unit

Zoals in het eerste artikel vermeld werd, bleek de bodemplaat gescheurd te zijn. Scaleauto biedt voor de Radical 3 soorten bodemplaten aan, nl. hard, soft en medium. Ik heb ter vervanging de medium besteld.

Na montage van alle onderdelen op het nieuwe chassis, waaronder nieuwe 17 mm SlotingPlus aluminium achtervelgen, bleek de auto ineens een Ninco-hop te vertonen. Ik was al niet blij met de overbrengingsverhouding en de kwaliteit van pinion en kroonwiel, maar nu blijkt de motorhouder ook al niet stijf genoeg, waardoor als gevolg van de kracht van de longcan-motor, de motor- en de achteras ten opzichte van elkaar bewegen. Ik ben het nu zat en kan maar net de neiging onderdrukken de auto in de vuilnisbak te deponeren. Na tot tien geteld te hebben monteer ik een slot it inline motormount compleet met een rode Slot it MS10, een NSR pinion en een Slot it kroonwiel. Om de motormount de noodzakelijke bewegingsvrijheid te geven, moeten de gaatjes van de bodemplaat enigszins aangepast worden. Ook maar meteen metrische schroefjes erin. Nu blijkt de auto ineens veel beter de hanteren. Eindelijk ben ik redelijk tevreden over het “weggedrag” van de auto. Alleen, kun je het nog wel een Scaleauto noemen?

De onafhankelijk draaiende NSR voorvelgen
op messing asje

Nu kunnen we verder met de auto. Op mijn wedstrijdauto’s komen altijd onafhankelijk draaiende voorwielen. Of het werkelijk effectief is valt niet te bewijzen, maar het is in elk geval goed voor “de moraal”. Op deze auto gebruik ik hiervoor een setje NSR luchtvelgen, afkomstig van mijn Porsche 917, waarop nu tot volle tevredenheid SlotingPlus velgen zitten. Omdat deze velgen voorzien zijn van “long hubs” worden deze afgevijld. Dit om te voorkomen dat de velgen buiten het kapje steken. Vervolgens maak ik van messing buis, te koop in de modelbouwzaak, een voorasje waarop de wieltjes onafhankelijk kunnen draaien. De wieltjes blijven op het asje door aan beide zijden een eveneens messing spijkertje in het asje te lijmen. Bij mij werkt dit perfect. De voorwielen worden afgemaakt met zero grip bandjes, om de zijwaartse weerstand te minimaliseren.

Nu alleen nog de juiste hoogte instellen. Hiervoor zet ik de auto op een Fleischmann baanstuk en zorg dat als de slepers op de geleidingsrails liggen, de wieltjes net de baan raken. Vervolgens wordt met de schroefjes aan de bovenzijde van het voorasje de speling daarvan geblokkeerd.

Ondertussen blijkt de auto nog maar 69,5 gram te wegen (o.a. als gevolg van het vervangen van de motor), dus om op de reglementaire 80 gram van SRC de Bunker te komen moet er 11 gram lood voorin op de bodemplaat. Ik volsta met voorlopig 7,5 gram.

Mijn kleine broertje heeft in de auto plaatsgenomen en
draait nu met groot gemak zijn rondjes

Tenslotte gaat het kapje erop en kan er getest worden. Zoals te verwachten was rijdt de auto als een Slot it, maar dan een hele goeie. De auto gaat mooi en snel door de bochten (de korte en de lange), zonder neiging tot uitbreken (tenzij je te laat remt natuurlijk). Het gas kan er zonder problemen aan het eind van de bocht weer vol op. Mijn kleine broertje die, zoals u ziet, in de cockpit plaatsgenomen heeft kan er nu mee rijden. 

De scaleauto aandrijf unit met het enige kroonwiel dat goed
op de, niet te verwijderen, pinion wilde draaien. Een Slot it 26t.

Na de goede ervaringen met de Scaleauto Mercedes SLS was deze auto een echte afknapper. In de Mercedes moest ik alleen het kroonwiel vervangen (Wat mij betreft zijn er geen betere dan die van Slot it). Dat ie nu goed rijdt komt omdat alle mechanische onderdelen vervangen zijn. Uiteindelijk durf ik niet uit te rekenen wat de auto zoals ie nu is kost. Voortaan koop ik weer ineens een Slot it.

Avant Slot Hammer M III

Er wordt hier en daar nogal geworsteld met de aansluiting van de XLR-plug op het snoer van de Hammer M.
Hieronder een foto van de aansluiting zoals deze met succes bij SRC de Bunker gebruikt wordt.

Over het aansluiten van de controller met XLR-plug staat in de handleiding het volgende:

“Not Safe mode”

Gebruik bij voorkeur deze mode als de XLR-plug gebruikt wordt en men er zeker van is dat de juiste aansluiting tussen de handcontroller en de baanspanning gemaakt is.

Om deze mode de activeren dienen de volgende stappen genomen te worden:

1. Overtuig uzelf ervan dat de handcontroller in de Safe mode staat, door op een knop te drukken en vast te stellen dat het symbool “-“   in de display verschijnt.
2. Haal de handcontroller van de baanspanning af.
3. Houdt de “Rem omlaag” knop ingedrukt en sluit de handcontroller  opnieuw aan op de baanspanning.
4. Het symbool “_“zal in de display verschijnen ten teken dat de controller nu in de “Not safe” mode staat.
5. Herhaal stap 2 tot 4 om de controller opnieuw in de “Safe mode” te zetten.

Avant Slot Hammer M II

Met verwijzing naar mijn eerdere bericht over de Avant Slot Hammer M wil ik hierbij voor de geïnteresseerden erop wijzen  dat hier een simulatieprogrammaatje te downloaden is.

Na uitpakken en installeren verschijnt onderstaand beeldscherm, waarmee alle basisinstellingen gevisualiseerd kunnen worden. Eerst rechts bovenin het scherm kiezen voor Hammer M.

Motoren

In de competitie bij de Bunker wordt hoofdzakelijk gebruik gemaakt van de NSR Shark 30k motor (de groene). Dit is een snelle en krachtige motor, die betrouwbaar doet wat ie moet doen, n.l. vermogen en snelheid leveren op een baan van ruim 40 meter waar met 150 gram magneetkracht gereden wordt. Het is een nogal heftig motortje, dat men in toom moet kunnen houden. Zelf had ik daar vorig seizoen nogal moeite mee, zeker in combinatie met een sidewinderopstelling.

Daarom prefereren anderen (waaronder ik dus) een wat “rustiger” motortje zoals de rode Slot it 29k. Deze geeft zijn kracht wat geleidelijker af, maar is snel genoeg. Voor het nieuwe seizoen dus maar 2 exemplaren besteld voor de Slot it Nissan’s waarmee ik aan de competitie deel wilde gaan nemen. Bij ontvangst van de motortjes bleek bij één van de twee aan de endbell-zijde een lagertje te ontbreken. Nou, denk je dan, ook bij Slot it kan er wel eens wat mis gaan en van inruilen wordt meestal geen probleem gemaakt.

Een groter probleem vormt echter de betrouwbaarheid. Zowel bij de oranje, de gele en de rode motor heb ik inmiddels last gehad met een plotseling vermogens-/toerenverlies tijdens het rijden. Als je vervolgens het motortje door laat draaien komt er een verontrustende damp (rook) uit. Na een tijdje "vrijdraaien" komt ie dan meestal wel weer op gang, maar het heeft me ook inmiddels een aantal oranje motortjes gekost. Mij is verteld dat het probleem bij de importeur bekend is (en niet alleen daar, kijk maar eens op Slottrack), maar door Slot it ontkend wordt.

Omdat ik niet het risico wil lopen dat mij dit tijdens de competitie overkomt, ben ik op zoek gegaan naar een alternatief. Bij mijn regelmatige speurtochten op internet kwam ik daarbij de Scaleauto SC 0010b tegen. Specificaties: 30000rpm S-can MPM : 4.5gr. 032 Amp. 206 gr *cm double shaft. Ik heb deze besteld en in één van m’n twee Nissan’s gemonteerd. Na het motortje even de tijd gegeven te hebben om in te lopen heb ik deze vorige week voor het eerst ingezet bij de competitie. Resultaat: Een heerlijk rijdende auto en een finish als 2^e. Ik ben dan ook zeer tevreden over dit motortje, al heb ik natuurlijk slechts ervaring met 1 exemplaar. Als dit motortje betrouwbaar zijn werk blijft doen, is dit voor mij een goed alternatief voor zowel de rode Slot it, als de Groene NSR Shark. Bijkomstig voordeel: Deze motor is aanzienlijk goedkoper, n.l. ± € 11,-

	NSR Shark	30.000 rpm	210 gr/cm	universeel	open	± € 15,50
	Slot it MX-10	29.000 rpm	160 gr/cm	universeel	open	± € 15,=
	Scaleauto SC 0010b	30.000 rpm	206 gr/cm	universeel	gesloten	± € 11,00

Avant Slot Hammer M

Bij mijn club zijn voor het nieuwe seizoen 4 nieuwe Avant Slot controllers aangeschaft. Deze controllers moeten de oude analoge Parma controllers gaan vervangen die eigendom van de club zijn.

Is het bij de Parma controller een kwestie van inpluggen en rijden maar, met de Avant Slot Hammer is dit toch een heel ander verhaal. Omdat er ook nog eens alleen een Spaans- en Engelstalige handleiding bijgeleverd wordt, is het niet makkelijk om dit, overigens prima apparaat, onder de knie te krijgen.

Hoewel ik zelf over 2 andere elektronische controllers beschik en niet direct belanghebbend ben, heb ik aangeboden ten behoeve van de club de Engelse versie in het Nederlands te vertalen. Uiteraard ontkom je er niet dan niet aan om het geleerde uit te proberen. Hieronder een korte weergave van mijn bevindingen.

De controller ziet er enigszins simpel en lomp uit. De behuizing is van een zeer stevige kunststof gemaakt en is transparant groen. Op de behuizing bevinden zich 6 drukknopjes (3 links en 3 rechts), een led/lampje en een wat ouderwets aandoende display. Verkijk u echter niet op het uiterlijk. Het gaat om een, naar mijn mening, zeer geavanceerde controller met veel instelmogelijkheden die ook werken.

Via de zes genoemde knoppen kunnen alle instellingen vastgelegd worden. Het voert te ver om alle instellingsmogelijkheden hier te behandelen, maar ik zal de belangrijkste de revue laten passeren. Toen ik zelf mijn elektronische controller kocht, werd de Avant Slot  mij afgeraden omdat ie te “agressief” zou zijn en inderdaad, als je hem zo uit de doos inplugt zonder de handleiding te bestuderen, is de auto niet te houden. Daarom beschikt deze versie van de controller over een “Lage” en “Hoge” modus.

Eerstgenoemde modus is bedoeld voor de eerste triggerbeweging bij de start en na het remmen in de bochten. Hoe de slotcar zich in deze modus dient te gedragen kan in onderstaande grafiek als P.0. voorgesteld worden. De instellingen legt men vast door het opgeven van een X- en een Y waarde, d.m.v. getallen in een schaal van 1 t/m 9.

De hoge modus is bedoeld voor de hogere snelheden en wordt op dezelfde wijze ingesteld maar nu als P.1.(zie voorbeeld grafieken) Aldus is het mogelijk de respons van de triggerbeweging volledig af te stemmen op de eigen voorkeuren, de baan en de auto waarmee gereden wordt.

Ook de remkracht is in een schaal van 1 t/m 9 vast te leggen. 1 is zeer weinig en 9 is zeer veel. Daarenboven kan de remkracht ook nog eens dynamisch gedefinieerd worden. Hierbij past de controller het remmen aan afhankelijk van de hoeveelheid gas die werd gegeven voordat de trekker wordt losgelaten. Het eindresultaat is dat de auto vloeiend door bochtige onderdelen van de baan zal gaan in plaats van met de typische "point & shoot" methode van besturen van een slotcar.

Een andere geavanceerde optie vormt de mogelijkheid om de Anti Spin te definiëren. Hierbij kunnen zowel de triggergevoeligheid, als de dosering van het vermogen ingesteld worden. Deze optie is vooral van belang bij het verlaten van de bochten. 

Naast de hiervoor besproken zaken kunnen o.a nog de volgende eigenschappen genoemd worden:

-         Het kunnen vaststellen van de baanspanning op 1 Volt nauwkeurig.

-         Bruikbaar met een baanspanning van 8 tot 24 Volt.

-         Detectie van foutieve polariteit.

-         Automatische rem bij het uitschakelen van de spanning (kan gewijzigd worden, indien gewenst).

-         Soepele Magnetische (geen frictie) triggerbewegingen door een niet te sterke veer.

-         Overspanningsbeveiliging.

-         Lange silicone aansluitkabel met XLR aansluiting, standaard gemonteerd.

-         Volledige digitale technologie die de rijder ondersteund.

-         Zeer goede koelingeigenschappen.

De Avantslot controller is verkrijgbaar voor rond de €80,= en persoonlijk vindt ik dat je waar voor je geld krijgt. Alhoewel het in het begin zeker even moeite zal kosten om alle mogelijkheden te begrijpen en onder de knie te krijgen zal deze moeite zich zeker lonen. Hij kan de vergelijking met de concurrerende Slot it Controller (die iets duurder is) ruimschoots aan.

Voordelen:

-         Robust/stevig apparaat dat tegen een stootje kan.

-         Zeer veel nauwkeurige basis- en geavanceerde instellingsmogelijkheden die het rijden ondersteunen.

-         Het ontbreken van draaiknoppen voorkomt, dat instellingen onbedoeld veranderen tijdens een race. Ik heb dat regelmatig met mijn Slot it controller.

-         Verbeterde ergonomische vormgeving.

Nadelen:

-         Alleen Spaans- en Engelstalige handleiding.

-         Alle instellingen moeten via 6 drukknopjes vastgelegd worden (niet erg gebruiksvriendelijk).

Als u meer over deze controller wilt weten kun u het artikel in Slotcar Illustrated lezen.