Audi R18 E-tron Quattro van Slot.it

Slot it nieuws

Huisvlijt voor het nieuwe Raceseizoen

In het nieuwe seizoen zal bij SRC de Bunker in de sleutelklasse volledig magneetloos gereden worden. Het prepareren van de auto’s is min of meer een schot in het duister, daar de meeste Sleutelklasseauto’s nu uitgerust zijn met magneet en een motortje van rond de 30.000 toeren. 

Hoewel het nieuwe seizoen pas in september begint, ben ik nu toch al af en toe bezig om dingen uit te proberen. Voor mij staat al wel vast dat de motortjes van 30.000 toeren zonder magneet even teveel van het goede zijn. Vermoedelijk is 25.000, wil je de auto’s nog enigszins onder controle hebben, toch wel de bovengrens.

Voorlopig heb ik 2 Slot it Nissan chassis klaargemaakt. Het eerste chassis is voorzien van een motor in anglewinderopstelling, terwijl het tweede chassis gewoon is voorzien van een standaard inlinemotor van Slot it. Beiden zitten rond de 22.000 toeren en het plan is om hier begin september eerst eens mee te gaan testen op de clubbaan. Op basis van deze tests wil ik dan stap voor stap wijzigingen aanbrengen om zodoende een optimale setup te bereiken. De betreffende chassis zelf hebben al de nodige rondjes gereden in races van de ‘oude Sleutelklasse’.

Zoals vermeld hebben deze chassis al de nodige rondjes gemaakt in de oude sleutelklasse en één van de nadelen van deze klasse was, dat door de hoge snelheden en de daaruit voortvloeiende race incidenten er nogal wat schade ontstond. De oude ‘kapjes’ waren dan ook hard aan vervanging toe.

Ik had nog twee ongebruikte bodykits van de Nissan 390 GT, welke ik een paar jaar geleden aangeschaft had voor gebruik bij SRC de Bunker, echter door allerlei oorzaken was ik er nog steeds niet aan toe gekomen om deze klaar te maken. Deze week had ik gelegenheid, en zin om deze klus nu eindelijk eens op te pakken. En hoewel ‘modelbouw’ niet mijn grootse hobby en vaardigheid is, ben ik niet ontevreden over het resultaat. Het JBGood Racingteam is klaar om te beginnen aan het nieuwe seizoen.

De Nissan's van het 'JBGood Racingteam'

Meer foto's zijn hier te zien

In de herhaling (Ferrari 312 PB van Policar)

In 1963 startte Policar in Milaan met de productie van slotcars. Producten van dit bedrijf werden in de jaren 70 in Nederland onder de merknaam Polistil op de markt gebracht. De naam Policar was met name in Italië een begrip onder slotraceliefhebbers. Het bedrijf kon op den duur de concurrentie met andere merken (o.a. Burago) niet volhouden, werd uiteindelijk overgenomen door Tonka en ging verder onder de naam Tonka-Polistil.

Policar Gold Leaf Lotus 72 Jochen Rindt

Enige tijd geleden maakte Slot it bekend de nieuwe eigenaar te zijn geworden van de merknaam Policar en zette het Merk online (www. http://policar.it/). Hierop was summier te lezen wat de plannen waren en wat men op de markt zou gaan brengen.

Een prototype van de Gold Leaf Lotus 72 van Jochen Rindt is inmiddels gereed.

Een ander aangekondigd model was de Ferrari 312 PB en deze is nu voor distributie en verkoop gereed. Techniek en uiterlijk zijn niet te onderscheiden van de, reeds onder de merknaam Slot it, op de markt gebrachte bouwpakketjes. Dit model komt echter als RTR in de verkoop.

Hoewel op dit moment nog geen prijzen bekend zijn, mag verwacht worden, dat deze lager zullen zijn dan die van de Slot it modellen, daar mallen en techniek niet opnieuw ontwikkeld hoefden te worden.

Revolutie bij SRC de Bunker

Zolang SRC de Bunker bestaat wordt er met magneet gereden. Toen ik vijf jaar geleden lid werd, was de grens 150 gram, te meten op de club-magneet Marshall en dat is nog steeds zo. Over de voor en tegens van het magneet rijden heb ik hier al eens eerder een stukje geschreven.

Vast staat echter, dat SRC de Bunker hiermee in slotraceland tot nu toe een bijzondere ‘eend in de bijt’ is. De enige magneet loze races die hier plaatsvonden waren de Classic Cup races onder auspiciën van Frank Goyaerts.

Bij de Bunker wordt afwisselend, de ene week met clubauto’s en de andere week met eigen bouwsels gereden. Voor beide klassen gold tot vorig seizoen de bekende 150 gram magneetkracht maximaal.

Halverwege vorig seizoen waren de clubauto’s aan vervanging toe. Aan de bar vond een discussie plaats, wat voor een auto’s ter vervanging aangeschaft dienden te worden. Er waren al eerder door enkele leden ballonnetjes opgelaten om wat magneet loze races te organiseren en nu stelde iemand voor om de magneten helemaal uit de nieuw aan te schaffen clubauto’s te verwijderen.

De nieuwe magneet loze club Porsches

Na een grondige afweging van de verschillende argumenten werd het voorstel aangenomen en Dikke Leo, toen nog lid en Penningmeester nam de taak op zich om 4 Whitekits met Slot it Porsches aan te schaffen en deze race klaar te maken.

Aldus geschiedde en op 11 januari 2013 vond een, voor SRC de Bunker,  historische gebeurtenis plaats; de eerste magneet loze race met de nieuwe club Porsches. Sindsdien vindt er om de week een race met deze auto’s plaats en de behaalde punten tellen mee in beide kampioenschappen die de club rijk is.

Nu er een jaar met deze Porsches gereden is, zijn veel leden inmiddels enthousiast over het magneet loos rijden en zijn een aantal fervente magneetrijders helemaal om. Er vinden nu discussies plaats om het volgend seizoen compleet over te schakelen en de magneten definitief bij alle races te weren en het lijkt er sterk op dat dit ook zal gaan geschieden.

Ben ik hier voor of tegen? Nou, om eerlijk te zijn, geen van beiden. Ik heb geen doorslaggevend bezwaar, maar vond het magneet rijden toch ook wel erg leuk. De adrenalinekick zal ik zeker missen.

Toch nog gelukt!!!

Begin september startte het nieuwe seizoen en het Winterkampioenschap bij SRC de Bunker. Na 3 x als tweede in het kampioenschap te zijn geëindigd en wetende dat ik te maken heb met sterke tegenstanders, begon ik het seizoen zonder al te hoog gespannen verwachtingen. Ik zou gewoon 'lekker' gaan racen en zou wel zien wat dit opleverde.

De kampioensbeker en -auto

Met die houding, ontdekte ik, reed ik ontspannen en daardoor veel beter. Ik won de eerste zes races (3 met en 3 zonder magneet) en was verbaasd dat niemand mij tegen had kunnen houden, echter doordat ik nu onbetwist in het kampioenschap aan de leiding ging en ik nu een hoge klassering te verdedigen had, begon bij de daarop volgende races de stress weer op te lopen. Daarbij vond de concurrentie het blijkbaar tijd worden om mij een halt toe te roepen. Resultaat; twee zinderend spannende races, waarin ik de overwinning aan de concurrentie moest laten en tweede werd. Natuurlijk ook niet slecht. Op dat moment had ik nog vier races om één goed resultaat neer te zetten en dan kon het kampioenschap mij niet meer ontgaan. En toen ..... liet m`n rug me weer in de steek. Na de laatste race was ik op de, daaropvolgende, maandagmorgen niet in staat om op te staan en mijn bed uit te komen. Resultaat: weer een paar weken uitgeschakeld en ik zag mijn kansen op het kampioenschap met de week verder slinken. Na behandeling door een manueel therapeut en diverse behandelingen door een fysiotherapeut was ik na haast 4 weken weer in staat om, samen met mijn buurman Alphons, in de auto richting Drachten te stappen. Net op tijd voor de laatste race en mijn laatste kans op het kampioenschap. Inmiddels was ik naar een derde plaats in het klassement teruggezakt.
Doordat ik 4 weken niet gereden had en door de spanning dat dit mijn laatste kans was op het kampioenschap werd ik 'slechts vierde', maar doordat mijn belangrijkste tegenstander 'slechts tweede' werd, was dit resultaat toch ruim voldoende om kampioen te worden. Kampioen wordt je niet iedere dag en ik kan best verklappen dat ik hier erg trots op ben.