Regelaars/Controllers

Recent heb ik dan toch een ACD Pro 5 aangeschaft. Het is de zoveelste regelaar/controller die ik in gebruik neem.

Carrera Evolution

Ooit begonnen met de bij de meeste racebanen geleverde “duimdrukkers”, was de overgang naar de analoge Parma Economy/Parma plus in verschillende weerstandsuitvoeringen al een hele verbetering. Het was even wennen om van duim naar wijsvinger over te stappen, maar al snel werden de verrichtingen aan de baan beter. En tot het afgelopen seizoen waren bij de Bunker elektronische/digitale regelaars taboe.

Parma, Parma, Parma.........

Omdat ik regelmatig aan Classic Cup races deelnam en omdat hier zonder magneet gereden werd ontstond de behoefte aan een wat verfijnder systeem, waarbij je ook iets met de remkracht

kon doen. De Slot SCP1 kwam toen net op de markt en hoewel ik het een beetje absurd vond om zoveel geld voor een regelaar uit te geven, heb ik deze toen toch maar aangeschaft. Het apparaat werd vergezeld van een Duits- en Engelstalige handleiding en ik ben toen eerst maar eens begonnen deze in het Nederlands te vertalen (vertaling gratis beschikbaar in PDF-formaat.), omdat het apparaat zonder handleiding in een vreemde taal al ingewikkeld genoeg is.

Hoewel er mensen zijn die erg goed met deze regelaar overweg kunnen, is het mij in 3 jaar tijd niet gelukt om er goed aan te wennen. Bij mij ligt ie niet prettig in de hand en tijdens races heb ik een aantal malen meegemaakt, dat ongemerkt de instellingen van de regelknoppen veranderd waren, waardoor eigenlijk mijn race verpest was.Hoewel het een geavanceerd apparaat is, vind ik de behuizing en ergonomie niet om naar huis te schrijven. Verder heb ik geen behoefte aan de vele instellingsmodi die deze regelaar kent. Eigenlijk hoef ik maar 2 zaken te kunnen regelen: Het gas geven (Agressie en regelbereik) en het remmen.

Slot it SCP-1

Vorig jaar augustus was ik in Witmarsum bij Slotracing Friesland (met mijn SCP1). Men heeft daar een mooie Fleischmannbaan liggen en als fervent Slotracer kun je het dan natuurlijk niet nalaten om even een paar rondjes te rijden. 

Jaqueline zag mij worstelen met mijn SCP1 en gaf mij een andere (Parma-achtige) regelaar in handen en dat was een wereld van verschil. Wat reed dat heerlijk.

Het bleek inderdaad een omgebouwde Parma te zijn en deze was omgebouwd tot een ‘Black Hawk’. Een andersoortige weerstand erin, een voor mij prettiger veerspanning, een regelaartje voor de agressie en één voor de remkracht; precies wat ik zocht.

Ik heb er dit jaar de competitie bij de Bunker meegedaan. Per race reed ik er gemiddeld 4 ronden meer mee dan vorig jaar. Echter…..ik had steeds het idee, dat mijn auto’s niet snel genoeg waren. Andere deelnemers reden mij met dezelfde motoren en overbrengingsverhouding op het rechte eind voorbij. Het drong een tijdlang maar niet tot mij door dat het aan mijn regelaar lag.

Black Hawk

Met de motortjes (30k van NSR en Slot it en Scaleauto) die we bij de Bunker  gebruiken, gecombineerd met 150 gram magneetkracht worden er hogere eisen gesteld aan het ampèrage dat door de controller doorgelaten wordt. Op een avond, 3 weken geleden, mocht ik met een Professor Motor en een ACD controller van andere leden rijden en….mijn auto’s waren ineens een stuk sneller. Binnen de kortste keren overtrof ik mijn eigen rondetijden met 0,2 – 0,3 seconden.

Is de Black Hawk nu dan ineens een slechte controller? Nee, natuurlijk niet, maar niet geschikt voor races bij de Bunker. Voor bijvoorbeeld een Classic Cup, zonder magneet en met een niet te zwaar motortje, is het een prima controller.

ACD Pro 5

De laatste race van dit seizoen heb ik met mijn nieuwe controller gereden; de ACD Pro 5. Ik was nog niet helemaal aan het apparaat gewend en werd er derde mee. Mijn ervaringen tot nu toe (ook op de thuisbaan) zijn erg positief, dus volgend seizoen gaan we hiermee opnieuw een gooi doen naar het clubkampioenschap.

Rondje Le Mans met de Lola B09/60

De uitlevering van het Slot it model is opnieuw verschoven naar eind april.

In de grintbak

Een verkeerde beweging en uitgeschakeld. Op mijn, als een geëxplodeerde band aanvoelende, rug schrijf ik dit stukje. Kan nauwelijks zitten, lopen of staan en liggen is eigenlijk het enige dat niet direct pijn oplevert. De teleurstelling is groot. Kon gisteravond niet naar de Bunker om mijn positie in het kampioenschap te verdedigen en...ik kan a.s. zondag niet deelnemen aan de Classic Cup in Marrrum. Balen, balen, balen!!!!!!!. Het enige dat rest is stom op de bank liggen tot dit overgaat en met veel moeite dit stukje op de laptop schrijven.

Het ei van Columbus

Omdat a.s. zondag in Marrum weer een Classic Cup verreden wordt ben ik deze week eens in de kast gedoken om te kijken wat ik zoal in de strijd kan werpen. Daarbij zijn 2 Fly’s, een Ferrari 512s (reeds 2x weinig succesvol ingezet bij Slipstream) en een Lola T70 (laatste race: SRA mei 2011).

Soms denk je dat je alles gedaan hebt om een slotcar goed te laten rijden. En hoewel sommige slotracers beweren met ‘magneet eruit en plakje lood erin’ een goede slotcar te hebben is dit bij een Fly zeker niet het geval.

Zowel de Ferrari als de Lola zijn dus oorspronkelijk van het merk Fly, maar van de oorspronkelijke mechanische onderdelen is niets meer terug te vinden. Je zou kunnen stellen, dat alleen het plastic nog van Fly is.

Hoewel de auto’s vele malen beter rijden (en klinken) dan voor de technische metamorfose, bleven beide auto’s een hinderlijke handicap houden; zowel bij het accelereren als bij het remmen trokken ze scheef t.o.v. de baan. Heel vervelend als je voor een scherpe bocht hard moet remmen. Ik vond dat bijzonder irritant en was hier ook tamelijk teleurgesteld over omdat ik toch vrij veel geld uitgegeven had om deze slotcars technisch in orde te maken. Ook heb ik nogal wat afgepeinsd wat hiervan dan wel de oorzaak kon zijn en hoe ik dit zou kunnen verhelpen. Zo ook gisteren na wat trainingsrondjes met de Ferrari. Toch de auto maar weer eens open geschroefd en ik vertel iets wat anderen misschien al lang weten, maar ik wist het nog niet.

Ik kreeg een ingeving die zeer effectief bleek te zijn. Hoewel de motormount van Fly op zich stijf genoeg is om beweging tussen de motor- en de achteras te voorkomen, heeft het motortje aan één zijde nog te veel speelruimte zodat deze bij het gas geven en remmen enigszins verdraaien kan. Nu kun je de motor vastlijmen natuurlijk, maar ik doe dat in dit geval liever niet.

Klik om te vergroten

Ik koop altijd brood bij die kruidenier uit Zaandam. Om de zakken af te sluiten gebruiken ze plastic clipjes, die je met een gewone schaar op maat kunt knippen. Twee van deze op maat geknipte stukjes plastic passen precies achter het motortje, dat na deze ingreep klemvast zit.

Kapje er weer op en testen. Een wereld van verschil. Probleem opgelost. Zelfde truc bij de Lola. Idem dito. Beide auto’s blijven nu perfect in het spoor en komen op mijn baan nu zelfs in de buurt van de tijden van de Ford GT40 van Slot it en verslaan de NSR Porsche 917.

Of dit in Marrum ook zo is moet afgewacht worden natuurlijk. Ik neem ze alle vier mee en beslist ter plekke met welke auto ik ga rijden. Misschien tot zondag!

Testsessie 27 maart 2012
Auto	Merk	Snelste tijd over 20 ronden
Ferrari 512s	Fly	7,749
Lola T70	Fly	7,827
Ford GT40	Slot it	7,945
Porsche 917	NSR	8,087

Vandaag heb ik het 36 tandwiel van de Ford GT40 vervangen door een 34 en nu is de GT40 0,4 seconden sneller.

Thuisracen

3 Fly slotcars aan de start

Zaterdag j.l. kwamen 2 oud collega’s (Richard en Wouter)  mij met een bezoek vereren om weer eens lekker een potje te thuisracen. Dit is inmiddels een traditie aan het worden. Richard kwam vroeger haast wekelijks toen we nog samenwerkten bij TPG en ik m’n Carrerabaan nog had. Hoewel de gehele racerij hem geen moer interesseert is ie als slotracer zeer fanatiek en altijd uit op de winst.

Sinds ik mijn 3-sporige Slotfirebaan heb was er plaats voor een derde man, die gevonden werd in een andere collega waar we beiden mee samengewerkt hebben, Wouter. 

Hoewel Wouter er wat later bij gekomen is begint hij de baan inmiddels ook aardig onder de knie te krijgen. Terwijl hij bij vorige gelegenheden de kat nog wat uit de boom keek, heeft ie inmiddels door dat als je tegen Richard racet je hondsbrutaal moet zijn en geen voorrang moet verlenen

De heren waren in december j.l. voor het laatst geweest en toen hadden we afgesproken om in principe een frequentie van 4x per jaar aan te houden, dus de volgende keer zou in maart zijn en dat was afgelopen zaterdag.

Voor de race dienen een aantal zaken geregeld te worden. Allereerst maak ik de baan stofvrij, want zelf gebruik ik eigenlijk vrijwel altijd baan 1 om te trainen en mijn wedstrijdauto’s af te stellen. Natuurlijk moet er geracet  worden met auto’s die zoveel mogelijk aan elkaar gewaagd zijn. Dat is moeilijk te bepalen omdat, hoewel ik een kast vol slotcars heb, ik met de meesten nooit meer rijd. Dus ik selecteer op merk: Fly tegen Fly, Scalextric tegen Scalextric en Carrera tegen Carrera. Natuurlijk blijven er dan onderlinge verschillen, maar dat wordt ondervangen door na iedere heat van auto te wisselen, zodat elk een keer met alle drie de auto’s kan rijden. Voor deze gelegenheid wordt gebruik gemaakt van 3 identieke analoge Parma controllers van 45 Ohm, hetgeen dan tevens voor mij een handicap is omdat ik zelf altijd met een elektronische controller rijd.

Een deel van de schade

Hoewel er de hele middag en een groot deel van de avond fanatiek gestreden wordt, voert de gezelligheid te boventoon. Op tijd even een natje en een droogje en om een uur of zes even lekker uit eten. Daarna probeer je natuurlijk weer als eerste over de meet te komen, daar draait het hele spelletje om. Lukt dat niet; geen man overboord. Het gaat om het spel en niet om de knikkers. En zaterdag bleek dat we alle drie konden winnen, hoewel de spelregels er wel eens wat bij in schoten. Bij een herstart werd wel eens een metertje (en soms een hele ronde gesmokkeld).

In de hitte van de strijd raak je elkaar ook nog wel eens, of je vliegt eruit. Natuurlijk kan dat niet zonder schade blijven. Maar meestal is dit na de races met een tubetje secondenlijm weer snel te herstellen. Het was weer een leuk dagje slotracen.

De volgende race zal in juni plaatsvinden, uiteraard voor de zomervakanties beginnen.

Wouter had voor thuis een nieuwe breedbeeld monitor gekocht en bracht de ‘oude’ mee voor de racebaan. Ik maakte nog gebruik van een oude 19’’ beeldbuismonitor. De nieuwe platte monitor is uiteraard veel lichter, een slag groter en veel scherper. Wouter hartstikke bedankt! Je hebt zelf kunnen aanschouwen, wat een verbetering dit is.