Mijn eerste racebaan

Mijn eerste racebaan was een Jouef Record 64. Ik was, denk ik, een jaar of 15 en had de baan gekocht van mijn zelfverdiende geld. Het was rond 1965 en ik woonde toen nog in Delft, uiteraard bij mijn ouders. Zakgeld zat er niet in. Als negende kind in een gezin van totaal 10 kinderen was daar in die tijd geen geld voor. Geen man overboord, dan ga ik zelf wel wat verdienen. Ik had het geluk dat mijn zwager tuinder in het Westland was en daar kon ik toen voor Fl. 0,75 per uur terecht. Tomaten plukken.

 Jouef Ferrari F1

Het merk Carrera bestond toen ook al, maar was een stuk duurder. Bovendien was de schaal wat groter en de baan moest wel een beetje passen op de tafel in de achterkamer. Ook vond ik dat de autootjes natuurgetrouwer waren dan die van Carrera en ik vind eigenlijk nog steeds, dat de modellen voor die tijd erg mooi waren. Heel bijzonder was dat de autootjes meesturende voorwielen hadden, dus dat was wel heel echt.

Jouef BRM

In de doos zaten 2 Formule 1 modellen. Uiteraard een rode Ferrari en een, toen nog reclamevrije, BRM in het nationale British Racing Green. Wat was ik trots op mijn aankoop.

In de maanden daarna werd de baan verder uitgebreid. Vooral rechte baanstukken, want ik moest een lekker lang recht eind kunnen maken. Dan konden de auto’s eens even lekker op snelheid komen en tenslotte is snelheid waar het op aan komt. Ook moest er uiteraard een rondeteller komen.

De Lotus 25 - Climax van Jim Clark

Om te kunnen racen moest ik enkele vriendjes van school uitnodigen, want mijn eigen broers toonden geen enkele interesse voor mijn nieuwe hobby. Eén ervan heette Nico, weet ik nog, want daar zat ik naast op school. Nico was erg goed in Wis- en Natuurkunde en dat kwam bij proefwerken goed van pas. Na verloop van tijd was er natuurlijk ook een drang om het autopark uit te breiden. Eerst kwam er een groene Lotus bij. Dat was heel bijzonder, want dat was de auto van de wereldkampioen Jim Clark. Later kocht ik ook nog een Ferrari 250 GTO, een beauty van een auto, dat vind ik nog steeds (ik heb hem nu van Scalextric, alleen om naar te kijken).

Jouef Ferrari 250 GTO

Tja en dan gaat er enige tijd voorbij en wordt je weer een jaartje ouder. Mensen gaan zeggen dat je te oud wordt voor zulk speelgoed en je eigen interesses zijn juist in die tijd ook erg aan verandering onderhevig.

Op een dag had ik geld voor andere zaken nodig. Nico kreeg wel zakgeld. Hij wilde de baan wel hebben en we kwamen tot een akkoord.

Wordt vervolgd    

Slot it Taka-Q Toyota 88C SI-CA19B

Beschikbaar vanaf 24 februari 2012

De Scaleauto Radical SR-9 X-markets Le Mans 2006 SC-6006 (2)

Inmiddels is de Scaleauto Radical, zoals op de box vermeld staat een “race tuned competition car”. Hiervoor zijn echter nogal wat aanpassingen van de standaard auto noodzakelijk geweest.

De medium bodemplaat met de Slot it aandrijf unit

Zoals in het eerste artikel vermeld werd, bleek de bodemplaat gescheurd te zijn. Scaleauto biedt voor de Radical 3 soorten bodemplaten aan, nl. hard, soft en medium. Ik heb ter vervanging de medium besteld.

Na montage van alle onderdelen op het nieuwe chassis, waaronder nieuwe 17 mm SlotingPlus aluminium achtervelgen, bleek de auto ineens een Ninco-hop te vertonen. Ik was al niet blij met de overbrengingsverhouding en de kwaliteit van pinion en kroonwiel, maar nu blijkt de motorhouder ook al niet stijf genoeg, waardoor als gevolg van de kracht van de longcan-motor, de motor- en de achteras ten opzichte van elkaar bewegen. Ik ben het nu zat en kan maar net de neiging onderdrukken de auto in de vuilnisbak te deponeren. Na tot tien geteld te hebben monteer ik een slot it inline motormount compleet met een rode Slot it MS10, een NSR pinion en een Slot it kroonwiel. Om de motormount de noodzakelijke bewegingsvrijheid te geven, moeten de gaatjes van de bodemplaat enigszins aangepast worden. Ook maar meteen metrische schroefjes erin. Nu blijkt de auto ineens veel beter de hanteren. Eindelijk ben ik redelijk tevreden over het “weggedrag” van de auto. Alleen, kun je het nog wel een Scaleauto noemen?

De onafhankelijk draaiende NSR voorvelgen
op messing asje

Nu kunnen we verder met de auto. Op mijn wedstrijdauto’s komen altijd onafhankelijk draaiende voorwielen. Of het werkelijk effectief is valt niet te bewijzen, maar het is in elk geval goed voor “de moraal”. Op deze auto gebruik ik hiervoor een setje NSR luchtvelgen, afkomstig van mijn Porsche 917, waarop nu tot volle tevredenheid SlotingPlus velgen zitten. Omdat deze velgen voorzien zijn van “long hubs” worden deze afgevijld. Dit om te voorkomen dat de velgen buiten het kapje steken. Vervolgens maak ik van messing buis, te koop in de modelbouwzaak, een voorasje waarop de wieltjes onafhankelijk kunnen draaien. De wieltjes blijven op het asje door aan beide zijden een eveneens messing spijkertje in het asje te lijmen. Bij mij werkt dit perfect. De voorwielen worden afgemaakt met zero grip bandjes, om de zijwaartse weerstand te minimaliseren.

Nu alleen nog de juiste hoogte instellen. Hiervoor zet ik de auto op een Fleischmann baanstuk en zorg dat als de slepers op de geleidingsrails liggen, de wieltjes net de baan raken. Vervolgens wordt met de schroefjes aan de bovenzijde van het voorasje de speling daarvan geblokkeerd.

Ondertussen blijkt de auto nog maar 69,5 gram te wegen (o.a. als gevolg van het vervangen van de motor), dus om op de reglementaire 80 gram van SRC de Bunker te komen moet er 11 gram lood voorin op de bodemplaat. Ik volsta met voorlopig 7,5 gram.

Mijn kleine broertje heeft in de auto plaatsgenomen en
draait nu met groot gemak zijn rondjes

Tenslotte gaat het kapje erop en kan er getest worden. Zoals te verwachten was rijdt de auto als een Slot it, maar dan een hele goeie. De auto gaat mooi en snel door de bochten (de korte en de lange), zonder neiging tot uitbreken (tenzij je te laat remt natuurlijk). Het gas kan er zonder problemen aan het eind van de bocht weer vol op. Mijn kleine broertje die, zoals u ziet, in de cockpit plaatsgenomen heeft kan er nu mee rijden. 

De scaleauto aandrijf unit met het enige kroonwiel dat goed
op de, niet te verwijderen, pinion wilde draaien. Een Slot it 26t.

Na de goede ervaringen met de Scaleauto Mercedes SLS was deze auto een echte afknapper. In de Mercedes moest ik alleen het kroonwiel vervangen (Wat mij betreft zijn er geen betere dan die van Slot it). Dat ie nu goed rijdt komt omdat alle mechanische onderdelen vervangen zijn. Uiteindelijk durf ik niet uit te rekenen wat de auto zoals ie nu is kost. Voortaan koop ik weer ineens een Slot it.

Sixpackracen met Deltaslot

Gisteren heb ik samen met buurman Alphons voor het DeltaSlot team deelgenomen aan de Sixpackrace in Marrum. We hebben ons beide prima vermaakt en een leuke slotracedag gehad. Voor mij was dit reeds de tweede keer dat ik voor DeltaSlot uitkwam. Alphons deed voor de eerste keer mee.

De Sixpack is een serie van lange afstandraces met Slot it Group-C auto’s.  Men komt uit in teams van 3 à 4 man (of vrouw). Als slotraceliefhebber kun je er je hart ophalen, want je ben alles bij elkaar zo’n 1½  uur aan het racen.

Hoewel we in een van de eerste heats wat pech hadden door een foutieve inzet (baan 4 i.p.v. baan 1), waardoor de teamauto vrijwel Total Loss raakte, hebben we na een noodreparatie van de auto als team ruim 1200 ronden kunnen volbrengen. Hierdoor finishte we op de voorlaatste plaats.

Door de goede en open sfeer bij Sixpackraces, waar men op een zeer sportieve wijze met elkaar omgaat en gegevens uitwisselt, is deelname hieraan voor ons zeer leerzaam.

Sixpack auto's van 2011

Door drukke agenda’s van de vaste/oorspronkelijke leden van het team, bestond behoefte aan een aantal nieuwe teamleden. Zowel Alphons als ikzelf hebben ons aangemeld om deel te nemen aan de races in het Noorden van het land. Ikzelf zal per race bekijken of ik eventueel verder het land in ga.

Volgende Sixpackrace: 11 maart, Speedtrack in IJsselmuiden.

Mededeling FSN

De Scaleauto Radical SR-9 X-markets Le Mans 2006 SC-6006

Na mijn overwegend goede ervaringen met de Mercedes Benz SLS AMG GT 3 van Scaleauto ben ik ertoe over gegaan om bovenvermelde LMP auto aan te schaffen. Op basis van eerder genoemde ervaringen had ik hoge verwachtingen van deze aanschaf.

Indien je de auto uit de box haalt ziet deze er ook weer prachtig uit. De auto is mooi afgewerkt in glanzend zwarte lak en de aangebrachte decals zijn perfect. Met een loupe is te zien dat de auto in 2006 deelgenomen heeft aan Le Mans. Meestal zijn slotracers geen liefhebbers van zwarte auto’s vanwege de zichtbaarheid op de baan. Bij deze auto vind ik dat echter gaan bezwaar, omdat deze voorzien is van sterk contrasterende groene verf op de spiegels, luchthappers/rolbars en de achterspoiler. De enige aanmerking die ik op het uiterlijk heb, is dat de coureur mij wat klein uitgevallen lijkt, terwijl de spiegels juist wat aan de grote kant zijn.. Je kunt deze auto zo in de vitrine zetten, maar daar koop ik ze niet voor. Dus op de baan met dat ding!

Het model van Scaleauto

Het origineel

Bij het rijden valt direct al op dat het allemaal niet echt soepel loopt. De auto worstelt met zijn transmissie. Na de auto opengemaakt te hebben zie ik dat op het motortje een, voor mij, vreemde zwarte pinion gemonteerd zit. Is dit nu kunststof of zwartgeblakerd metaal? Het blijkt zwart aluminium te zijn. In elk geval werkt de pinion niet lekker samen met het gemonteerde 27-tands tandwiel. Dan maar een Slot it pinion erop. Mis! De gemonteerde pinion is met geen mogelijkheid (met twee verschillende pinionpulers) te verwijderen. Nou dan moet het kroonwiel er maar uit, want de auto is ook overpowered. De achterbandjes kunnen de ontwikkelde krachten niet verwerken en na enige tijd loopt dan ook een van de achtervelgen van de as. De kunststof velgen, die overigens wel goed rond zijn, zijn overduidelijk een verkeerde keuze voor deze auto. We gaan van 27 tanden Scaleauto naar 26 tanden van Slot it en direct ook maar een slot it asje erin. Alles draait nu al een stuk mooier, maar die pinion zit me nog steeds niet echt lekker. Om het probleem met de achtervelgen te verhelpen worden ook maar direct Slot it aluminium velgen gemonteerd. De achterzijde van de auto is nu goed en deze kan nu beheersbaar over de baan gestuurd worden.

De aandrijf unit met plastic velgen

Nu gaan we naar de voorras. Deze is in hoogte verstelbaar d.m.v. 2 inbusschroefjes onder en 2 boven de as om de “rol” onder controle te houden en de auto in de bochten de nodige steun te geven. Hoewel ik zelf een houten baan heb, stel ik mijn wedstrijdauto’s altijd af op Fleischmann, omdat we daar bij De Bunker op rijden. 

Nadat de rijhoogte aangepast is blijkt bij het testen hiervan dat de bandjes aanlopen in de wielkasten en de auto sterk afremmen. Gelukkig heb ik nog een setje low profile van Slot it liggen en deze er maar op. Na opnieuw de rijhoogte aangepast te hebben is het nu goed. Weer de baan op en de auto rijdt nu goed rond, dat wil zeggen: “Hij rijdt nu zoals ie had moeten rijden, toen ik hem uit de doos haalde”

Er komt echter weer een vreemd geluid uit de auto. Wat nu weer? Het voorasje maakt een hoog snerpend geluid op de schroefjes die de rijhoogte bepalen. In een Slot it Evo 6 chassis kun je om dit probleem op te lossen 2 lagertjes in de ashouders aanbrengen. Dat is bij deze auto niet mogelijk. Voorlopige remedie; het asje met olie insmeren. Echter hier ben ik niet echt gek op, want hierdoor zal zich hier snel vuil gaan ophopen. De definitieve oplossing zal voor mij zijn dat ik de auto, net als al mijn wedstrijdauto’s uit zal rusten met onafhankelijk draaiende voorwielen. Het asje zal dan nauwelijks meer op de stelschroefjes draaien.

Het chassis. Er kan ook een Slot it motormount in

 Na al deze aanpassingen heb ik een stabiel rijdende auto die heel zeker, zonder uitbreken, door de bochten gaat. Dit geldt overigens voor de configuratie met magneet (centraal geplaatst). Zonder magneet zal nog meer aan de overpower moeten gebeuren. Nadeel is dan ook weer dat men op het chassis, door alle richels die van voor naar achter lopen, moeilijk lood kwijt zal kunnen om de auto uit te balanceren.

Ben ik nu tevreden met de auto? Nee nog niet helemaal, ik heb het idee dat het nog beter kan door een Mabuchi-type motor, voorzien van Slot it pinion te monteren. Ik denk dat de auto dan nog veel soepeler gaat lopen en zich dan met een Slot it auto kan meten. Bij de auto worden ook 2 extra motorsteuntjes geleverd, waarvan 1 geschikt is voor het genoemde type motor.

Wat heb ik nu moeten vervangen om de auto goed te laten rijden:

1. De achteras
2. De achtervelgen
3. Het kroonwiel
4. De voorbandjes

 Ik ga niet uitrekenen wat de extra kosten van bovenstaande zijn. Maar ik vind het eigenlijk te gek voor woorden, dat een product dat de deur uit gaat voor om en nabij € 50,= zoveel aanpassingen nodig heeft om te laten doen wat het moet doen. Als je op de box van een Scaleauto kijkt, wekt dit de indruk dat hier sprake zou zijn van een hoge mate van precisie. Op de doos staat zelfs “race tuned competition cars”. Je kunt er inderdaad een “competition car” van maken, maar dan moet je dat wel tegen aanzienlijke meerkosten zelf doen.

Misschien ben ik inmiddels verwend door de Slot it auto’s, maar voor een producent die zich niet primair op ‘het thuisbaantje’ richt, vind ik dit beneden de maat. De auto heeft zeker potentie, maar je bent zeker niet klaar met die €50,=.

Technische gegevens:

Totaal gewicht: 84 gr.

Gewicht kapje: 16 gr.

Velgen:  voor 15x8 mm plastic, achter 15,8x10 plastic

Bandjes: voor 19x8,8 (rubber), achter 20x10 (rubber)

Sleperschoen: SC-1605

Chassis: Slot it alike met losse motorsteun (4 schroefjes)

Motormount: Inline  voor long can motor. Bijgeleverd zijn 2 extra steunen voor andere motortypes.

Motor: SC-11 long can 20000 rpm, 12v, 260g/cm² 

Overbrenging: 9x27

Vooras: verstelbaar d.m.v. 4 inbus schroefjes

Magneten: Midden, totale neerwaartse kracht: 80 gr.

Lengte 152 mm

Wielbasis 84 mm

Hoogte: 34 mm

Spoorbreedte:61 mm 


PS. Na het plaatsen van dit bericht wilde ik nog even met de auto op de thuisbaan rijden. Nu blijkt het chassis ook nog gescheurd te zijn, terwijl ik er nauwelijks mee gereden heb.